పల్లవి:నేను నిన్ను ఎన్నడు విడువను, నేను నిన్ను ఎన్నడు ఎడబాయను (2)
చరణం 1:తన గర్భమున పుట్టిన పిల్లలను కరుణింపక తల్లి మరచునా? (2)
వారైన పిల్లలను మరతురు గాని
నేను నిన్ను ఎన్నడు మరువను (2)
చరణం 2:నీ దుఃఖములో నేను దుఃఖించుచు వాటిని భరింతున్
నీ ఆనందములలో నేను ఆనందించుచు
నీతో కలసి ఉల్లసింతును
చరణం 3:యుగసమాప్తి వరకు మీతో కూడ ఉండి ఆత్మతోడ నడిపింతున్
కనుపాపవలె నిన్ను సురక్షితుని చేసి
దుష్టత్వము నుండి కాపాడెదన్
చరణం 4:నీవు నన్ను ఘనపరచి భయముతోడ నడచి యధార్ధత చూపితివి
కావున దీవెనల ఊట నీపై కుమ్మరించి
నా దక్షిణ హస్తముతో ఆదుకొందును